Concert

Avondconcert

  • Avondconcert door Bas de Vroome (Delft)

    Aanvang 20.00 uur

Programma
  

Toccata, Adagio und Fuge BWV 564      Johann Sebastian Bach  1685-1750 
   
Sechs Choräle von verschiedener Art    Johann Sebastian Bach  1685-1750
  - Wachet auf, ruft uns die Stimme  
  - Wo soll ich fliehen hin  
  - Wer nur den lieben Gott lässt walten  
  - Meine Seele erhebt den Herren  
  - Ach bleib bei uns, Herr Jesu Christ  
  - Kommst du nun, Jesu, vom Himmel herunter      
   
Prélude, Adagio et Choral varié sur le thème         Maurice Duruflé  1902-1986
du “Veni Creator” opus 4 (1930)  

  
 


Bas de Vroome studeerde vanaf 1980 bij Piet Kee en Klaas Bolt orgel en kerkmuziek aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam waar hij in 1986 summa cum laude afstudeerde. Vervolgens studeerde hij beiaard aan de Nederlandse Beiaardschool bij Todd Fair en Arie Abbenes waar hij cum laude afstudeerde. Hij won 8 eerste en tweede prijzen bij nationale en internationale orgelconcoursen, o.a. in Deventer, Nijmegen, St. Albans en Roeselare.
In 1994 won hij het 2e internationale beiaardconcours in Groningen. Sindsdien jureert hij regelmatig bij concoursen. Hij is beiaardier in Vlaardingen, Rijnsburg, Naaldwijk, Wateringen, De Lier en Spijkenisse en houdt zich al vele jaren intensief bezig met schoolprojecten om de beiaard onder de aandacht van kinderen te brengen. Bas de Vroome is als organist verbonden aan de PKN in Delft en als zodanig hoofdorganist van de Oude en Nieuwe Kerk waar hij de 4 fraaie historische orgels bespeelt. In de Nieuwe Kerk speelde hij bij de bijzettingen van ZKH Prins Claus, Prinses Juliana en Prins Bernhard en speelde de trouwdienst van Prins Friso en Prinses Mabel. In Delft leidt hij ook het gemengd koor “Met Hart en Stem” waarmee hij onlangs het 50-jarig jubileum vierde.
Sinds 1994 is Bas de Vroome verbonden als hoofdvakdocent orgel aan het Rotterdams Conservatorium waar hij ook de vakken vakdidaktiek en basso continuo geeft. Hij maakte 12 CD’s waaronder een integrale opname van de werken van Hugo Distler.


« Terug